Προβληματα γενικης υγειας και οδοντιατρικη

Αυτισμός

Οδοντιατρικές Ανάγκες
Το βούρτσισμα των δοντιών ή η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι μια διαδικασία που αισθητηριακά μπορεί να προβληματίσει το παιδί με αυτισμό γι αυτό η οδοντιατρική κοινότητα οφείλει να βρει τρόπους για την ομαλή προσέγγιση αυτών των παιδιών. Το 2003 έγινε μια Παναμερικανική επιδημιολογική μελέτη που απευθυνόταν σε γονείς παιδιών με αυτισμό και χωρίς αυτισμό. Αυτή αφορούσε την γνώμη των γονέων σχετικά με το αν είναι φτωχή ή καλή η στοματική υγιεινή των παιδιών τους και πραγματοποιήθηκε μέσω της συμπλήρωσης ερωτηματολογίων. Το αποτέλεσμα της μελέτης ήταν πως οι γονείς των παιδιών με αυτισμό ήταν περισσότερο πρόθυμοι και τυπικοί στο να απαντήσουν στην έρευνα σχετικά με την υγιεινή των παιδιών τους και φάνηκε επίσης πως στην πραγματικότητα δεν διέφερε η τελευταία από εκείνη των παιδιών χωρίς αυτισμό. Η παροχή της βασικής οδοντιατρικής φροντίδας στα παιδιά με αυτισμό μπορεί να πραγματοποιηθεί στο οδοντιατρείο με τον παραδοσιακό εξοπλισμό από τον οδοντίατρο και το βοηθητικό προσωπικό, που έχουν εκπαιδευθεί στην αντιμετώπιση αυτών των ατόμων. Λίγες εργασίες έχουν δημοσιευτεί αναφορικά με τις κατάλληλες τεχνικές διαχείρισης της ιδιαίτερης φύσης των παιδιών με αυτισμό από την πλευρά του οδοντιάτρου. Η διεπιστημονική ομάδα του νοσοκομείου του Κονέκτικατ έχει εκδώσει οδηγίες για την πιο ομαλή είσοδο των παιδιών αυτών στο οδοντιατρείο και αφορούν την προφορική προετοιμασία του παιδιού για τι πρόκειται να επακολουθήσει, χρήση οπτικών μέσων που του δείχνουν το χρόνο όπως χρονόμετρο ή προφορική αντίστροφη μέτρηση, αποφυγή αρωμάτων στα γάντια ή στο σώμα του προσωπικού του ιατρείου, ελάχιστη σωματική επαφή σε σώμα και πρόσωπο, αποφυγή φωτισμού στα μάτια, σύσταση για χρήση ακουστικών με μουσική που επιθυμεί, προειδοποίηση για την μετακίνηση της καρέκλας. Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας στην Αμερική τα κυριότερα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί με αυτισμό είναι ο βρουξισμός, η τερηδόνα, οι περιοδοντικοί νόσοι, η προπέτεια της γλώσσας, τα ορθοδοντικά προβλήματα, ο οδοντικός τραυματισμός ή και ο αυτοτραυματισμός. Η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδοδοντιάτρων δεν έχει εκδώσει ειδικές οδηγίες για τα παιδιά και τους εφήβους με αυτισμό όμως τους εντάσσει στο προληπτικό πρόγραμμα των ΑΜεΑ. Έτσι υπογραμμίζει την αυξημένη ανάγκη για πρόληψη μιας και κινδυνεύουν και προτρέπει για την εκπαίδευση γονέων-κηδεμόνων στο βούρτσισμα 2 φορές την ημέρα, αν δεν αντέχει την οδοντόκρεμα τότε βούρτσισμα με στοματικό διάλυμα ή χρήση μόνο στοματικού διαλύματος. Η ηλεκτρική οδοντόβουρτσα μπορεί να τους εξάψει την προσοχή και γι αυτό προτείνεται όπως και τα συμπληρώματα φθορίου και οι προληπτικές καλύψεις. Σε περίπτωση μη επίτευξης συνεργασίας προτείνονται υαλοιονομερείς κονίες και ART τεχνική και σε κάθε περίπτωση συχνοί επανέλεγχοι ακόμα και νωρίτερα από 2 μήνες σε σοβαρή νόσο τερηδόνα. Προληπτικά προάγεται η χρήση νάρθηκα για το οδοντικό τραύμα ή τις επιληπτικές κρίσεις. Οι Marshall και συν ανάφεραν στη μελέτη τους, στους πιθανούς παράγοντες πρόβλεψης του βαθμού συνεργασίας ενός αυτιστικού παιδιού στον οδοντίατρο. Τα ευρήματα, που βασίστηκαν σε ένα ερωτηματολόγιο, απαντημένο από 108 γονείς αυτιστικών παιδιών και τους οδοντιάτρους αυτών, υποδεικνύουν πως ένα παιδί με αυτισμό προβλέπεται να είναι μη συνεργάσιμο όταν: είναι άνω των τεσσάρων και δεν είναι εκπαιδευμένο στη χρήση της τουαλέτας, δε συνεργάζεται στο κόψιμο των μαλλιών, οι γονείς δε του βουρτσίζουν τα δόντια και είναι ηχολαλικό ή δε μιλάει. Ο Lowe και συν ανάφερε πως μόνο το 50% των αυτιστικών παιδιών που συμπεριέλαβε στην μελέτη κατάφερε να ολοκληρώσει την διαδικασία της ενδοστοματικής ακτινογραφίας.
Οι Loo και συν δημοσίευσαν παρατηρητική μελέτη σε παιδιά στο φάσμα του αυτισμού(395) και μάρτυρες υγιή παιδιά (386) ίδιας ηλικίας, φύλου. Σκοπός της μελέτης ήταν να αξιολογηθούν οι τρόποι διαχείρισης συμπεριφοράς που απαιτούνται και στα δύο γκρουπ. Τα αποτελέσματα ήταν πως τα παιδιά μικρότερης ηλικίας και των δύο γκρουπ ήταν λιγότερο συνεργάσιμα. Στο γκρουπ του αυτισμού η χρήση της προστατευτικής ακινητοποίησης σχετιζόταν με μικρότερο δείκτη τερηδόνας, κρίσεις σπασμών, αρσενικό φύλο και παραμονή σε ίδρυμα. Η γενική αναισθησία ήταν θεραπεία εκλογής για τα παιδιά με αυτισμό 37%.
Φαίνεται πως υπάρχουν χαμηλής τεκμηρίωσης μελέτες οι οποίες υποδεικνύουν πως η επικοινωνία και η συνεργασία μεταξύ του οδοντιάτρου και του παιδιού-εφήβου επιτυγχάνεται μέσω εναλλακτικών μέσων και τεχνικών. Προτείνεται η διασυλλογική συνεργασία οδοντιάτρων, παιδοδοντιάτρων με λογοθεραπευτές, ειδικούς παιδαγωγούς και τις διεπιστημονικές ομάδες που είναι υπεύθυνες για την εκπαίδευση των παιδιών και των εφήβων με αυτισμό. Ο στόχος είναι να εκπαιδευτούν τις περισσότερες διαθέσιμες τεχνικές προκειμένου να εξατομικεύσουν την τεχνική προσέγγισης στα εν λόγω παιδιά και εφήβους

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Λογοθεραπευτές

Το επιστημονικό πεδίο των παιδοδοντιάτρων συναντιέται με αυτό των λογοθεραπευτών. Πολλές φορές καλούμαστε να συνεργαστούμε σε θέματα για διεπιστημονικές ομάδες.

σε παιδάκια με σχιστίες
σε παιδάκια με αυτισμό
σε παιδάκια με νευρολογικά προβλήματα
σε παιδάκια με δυσφαγία
σε παιδιά με παρατεταμένες έξεις

Είμαστε στην διάθεση σας για οποιαδήποτε συνεργασία για κοινούς μας ασθενείς.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΜΕΑ

Τα άτομα με αναπηρία (ιατρικά προβλήματα, νοητική υστέρηση, κινητικά προβλήματα, διαταραχές κοινωνικής συμπεριφοράς) ανεξάρτητα από την ηλικία τους, έχουν ανάγκη ιδιαίτερης αντιμετώπισης κατά την οδοντιατρική θεραπεία.
Ο Παιδοδοντίατρος έχει ειδικά εκπαιδευτεί ώστε σε συνεργασία με άλλες ειδικότητες της Οδοντιατρικής, της Ιατρικής και των Κοινωνικών Επιστημών να προσφέρει οδοντιατρικές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας στα άτομα αυτά.
Η θεραπευτικη αντιμετώπιση γίνεται στο ιατρείο όποτε είναι εφικτό ή σε νοσοκομειακό περιβάλλον με γενική αναισθησία.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ